Heren B

door coach Sven

zottephotoMU19B.jpg

Als Coach kan ik niet meer tevreden zijn op de teamprestaties van dit seizoen. De doelstelling van de club om te promoveren werd behaald. Doelstelling van de coach om van een volledige nieuwe  samenstelling een ploeg te vormen mogen we toch ook een succes noemen. We zijn ook een van de meest standvaste teams gebleken waarbij we in alle statistieken in de top 5 eindigen. Aan de supporters die talrijk ons kwamen aanmoedigen werd ook gedacht met maar liefst 9 close games waarvan we er 4 konden binnenhalen bleken we de sterkste ploeg in ‘money time’. En we werden duidelijk de ploeg die het driepunterklassement won met maar liefst 576 punten uit driepunters.


En dit alles desondanks het uitvallen van meerdere spelers doorheen het seizoen. Het hoogtepunt van dit jaar was voor mij de wedstrijd tegen Essen: thuis verloren we met 6 punten en op verplaatsing wisten we op de valreep nog met 7 punten te winnen, die toen enorm belangrijk waren voor het onderlinge duel.


Jaan: Meest gedreven speler van de club, zorgt steeds voor de juiste drive in de ploeg, zelfs vanaf de bank kan hij mee de wedstrijd bepalen.


Tom: De vriendelijke reus die op het veld veranderd in een puntenmachine was de op een na meest doeltreffende speler in de ploeg, dankzij zijn perfecte afstandsshot.


Remko: Een droomspeler om mee samen te werken als coach, enkel al omdat hij exact doet wat er gevraagd wordt. Zijn afwerkingspercentage is enorm maar ook als verdediger is hij een nachtmerrie voor de tegenstander.


Bart Van de Velde: Zorgt voor een muur in defence die onbreekbaar is, vooral in onze zonedefence komt hij enorm tot zijn recht. Met zijn moves in offence weet hij de verdediging regelmatig op het verkeerde been te zetten.


De broers Van de Wal (Hans en Bart): Zorgde voor de nodige ervaring en kwaliteitsinjectie op onze guardpositie, wat vooral in money time het verschil maakte. Als beste closegame ploeg hebben we daar dan ook enorme voordelen uit kunnen halen.


Cid en Max: Brachten de lengte mee die we als team slim konden gebruiken onder de ring. Rebounds waren een garantie op die manier. En de tip-off leverde in maarliefst 9 wedstrijden de 2-0 voorsprong.


Faber: De verdedigende kracht die een nachtmerrie was voor elke topscoorder van de tegenstanders, door de tegenstanders te screenen wisten we met Faber exact wie we moesten uitschakelen. Maar ook zijn zelfvertrouwen groeide enorm en gaf zijn aanvallend spel een enorme boost.


Peter: Onze slangenmens die offensief zijn punten steeds genereerde en ook in de zone defence iedereen stevig op zijn positiespel wees, was een enorme kracht door al zijn ervaring. Zelfs een zware blessure kon hem niet stoppen om de ploeg vooruit te helpen zo zette hij een scheve situatie tegen Antwerp Giants nog recht toen hij overnam als assistent coach en de wedstrijd won.


Arne: Was onze meest doeltreffende speler in aanval. Met maar liefst 40% van alle driepunters die we als team maakte werd hij dan ook voor het tweede jaar op rij de 3pt king van de competitie.


En ten slote onze ploegverlater Nick: Misschien wel de meest getalenteerde speler van de ploeg. Ongeacht wat wist ik als coach steeds dat hij op de belangrijke momenten mee het verschil zou maken. Met spijt in het hart nemen wij dan ook afscheid van Nick nu hij heeft besloten te stoppen met basketballen. We wensen hem het beste toe, welke rare sport hij nu ook gaat beoefenen.